Anna Wintour – kariera, styl i wpływ

Anna Wintour przez ponad trzy dekady była synonimem jednego słowa: Vogue. Jako redaktor naczelna amerykańskiego wydania magazynu od 1988 do 2025 roku przekształciła niszową publikację o modzie w jedno z najpotężniejszych mediów kulturowych na świecie. Jej nazwisko jest rozpoznawalne daleko poza branżą – częściowo dlatego, że stała się inspiracją dla jednej z najbardziej ikonicznych postaci filmowych ostatnich dekad. To rzadki przypadek, gdy rzeczywista osoba odciska tak wyraźny ślad zarówno w przemyśle, jak i w popkulturze.

Korzenie w świecie mediów

Anna Wintour urodziła się 3 listopada 1949 roku w Londynie, w rodzinie Charlesa Wintoura i Eleanor Trego Baker. Trudno o lepszy punkt startowy dla przyszłej redaktorki: jej ojciec był prominentnym dziennikarzem i redaktorem naczelnym „Evening Standard”, matka – krytyczką filmową, a brat z czasem został redaktorem politycznym „The Guardiana”. Anna miała czworo rodzeństwa: Patricka, Jamesa, Norę i Geralda, który zginął w wypadku samochodowym jako dziecko.

Wintour kształciła się w prestiżowych placówkach – w North London Collegiate School oraz Queen’s College. Akademicka ścieżka nie była jednak jej priorytetem. W wieku 16 lat rzuciła szkołę, by realizować karierę w dziennikarstwie modowym – decyzja, która z perspektywy czasu okazała się strzałem w dziesiątkę, choć w tamtym momencie musiała wydawać się ryzykowna.

Pierwsze kroki i przeprowadzka do Nowego Jorku

Karierę zawodową Wintour rozpoczęła w 1970 roku, pracując w dziale mody londyńskiego „Harpers & Queen”. W 1975 roku przeniosła się do Nowego Jorku, by objąć stanowisko młodszej redaktorki ds. mody w „Harper’s Bazaar”, jednak jej zbyt skomplikowane sesje zdjęciowe doprowadziły do zwolnienia po zaledwie dziewięciu miesiącach.

Porażka nie zatrzymała jej na długo. Pracowała kolejno w takich tytułach jak „Viva”, „New York” czy „House & Garden”, zdobywając doświadczenie w różnych formatach redakcyjnych. Po etapie jako Senior Editor w „New York Magazine”, odpowiedzialnej za dział mody i stylu życia, w 1983 roku została mianowana dyrektorem kreatywnym amerykańskiego „Vogue’a”. Następnie przez dwa lata pełniła funkcję redaktora naczelnego brytyjskiego „Vogue’a”.

Rewolucja w Vogue – od 1988 roku

W 1988 roku Wintour ponownie dołączyła do amerykańskiego „Vogue’a”, tym razem jako redaktor naczelna. W tamtym czasie magazyn zmagał się z silną konkurencją ze strony „Elle” – tytułu, który miał zaledwie trzy lata. Anna Wintour podeszła do sytuacji z chirurgiczną precyzją.

Wintour natychmiast zrewolucjonizowała magazyn – zaczęła umieszczać na okładkach gwiazdy, łączyć haute couture ze streetwear’em i promować młodych, nieznanych projektantów. Zmodernizowała „Vogue’a”, kierując go w stronę kobiet aktywnych zawodowo, co pomogło ugruntować pozycję magazynu jako wiodącej publikacji o modzie. Pod jej kierownictwem „Vogue” stał się nie tylko niszowym pismem o modzie, ale prawdziwą siłą kulturową.

Anna Wintour pełniła funkcję redaktora naczelnego „Vogue’a” przez 37 lat – od lipca 1988 do czerwca 2025 roku. W tym czasie pomogła zebrać ponad 10 milionów dolarów na cele charytatywne związane z AIDS.

Styl i wizerunek – bob i ciemne okulary

Znakiem rozpoznawczym Anny Wintour są ciemne okulary przeciwsłoneczne i charakterystyczna fryzura – równo ucięty bob. To nie przypadkowy wybór estetyczny. Okulary to według niej swoisty „rekwizyt”, który pomaga jej „być widzianą i jednocześnie niewidzianą”.

Wintour, mieszkająca na Manhattanie, wstaje codziennie o 5:45 rano, przez godzinę gra w tenisa, a następnie – po profesjonalnej fryzurze i makijażu – jest odwożona służbową limuzyną do redakcji. Choć należy do najbardziej aktywnych organizatorów imprez w Nowym Jorku, nigdy nie zostaje na żadnym wydarzeniu dłużej niż przez pierwsze dziesięć minut, preferując powrót do łóżka przed godziną 22:00. Dyscyplina i konsekwencja – to słowa, które najlepiej opisują jej podejście do życia zawodowego i prywatnego.

Met Gala – coroczne święto mody pod jej batutą

Anna Wintour przewodniczy Met Gali od 1995 roku, przekształcając ją w najbardziej prestiżowy wieczór w świecie mody. Nadzoruje listę gości, tematy i dress code z militarną precyzją. Wydarzenie jest zbiórką funduszy dla Costume Institute w Metropolitan Museum of Art, ale pod jej kierownictwem stało się globalnym spektaklem łączącym sztukę, modę i celebrytów.

W 2014 roku Michelle Obama przecięła wstęgę podczas otwarcia Anna Wintour Costume Center – centrum nazwanego jej imieniem w Metropolitan Museum of Art. To jeden z bardziej wymownych dowodów na to, jak głęboko wpływ Wintour wykroczył poza świat magazynów.

Awans w Condé Nast i odejście z redakcji

Wpływ Wintour rozszerzył się, gdy w 2013 roku została dyrektorem artystycznym Condé Nast, a następnie – w 2020 roku – Chief Content Officer, nadzorując wszystkie globalne operacje redakcyjne firmy. Oprócz redagowania „Vogue’a” Wintour nadzorowała rozwój i udany debiut „Teen Vogue” w 2001 roku, pełniąc funkcję dyrektora redakcyjnego tego tytułu.

W czerwcu 2025 roku Wintour ustąpiła ze stanowiska redaktora naczelnego po 37 latach, choć pozostała globalnym dyrektorem redakcyjnym „Vogue’a” i Chief Content Officer w Condé Nast. Jej odejście z codziennego zarządzania redakcją nie oznacza jednak zniknięcia z branży.

Rodzina – mąż, dzieci i wnuki

Małżeństwa

Wintour była wcześniej zamężna z Davidem Shafferem, psychiatrą, w latach 1984–1999. Shaffer – urodzony w Afryce Południowej brytyjsko-amerykański lekarz – był profesorem na Uniwersytecie Columbia oraz szefem psychiatrii dziecięcej w szpitalu New York-Presbyterian.

Następnie Wintour poślubiła biznesmena Shelby’ego Bryana – małżeństwo trwało od 2004 do 2020 roku. Para nie doczekała się wspólnych dzieci.

Dzieci i wnuki

Z pierwszego małżeństwa z Davidem Shafferem Wintour ma dwoje dzieci: Charlesa Shaffera (ur. 1985) i Bee Shaffer (ur. 1987). Charles poszedł w ślady ojca i został psychiatrą, a Bee jest producentką telewizyjną.

Choć Wintour jest znana z dbałości o prywatność, w 2022 roku w wywiadzie dla „Vogue’a” ujawniła, że ma troje wnucząt: Caroline Shaffer i Ellę Shaffer – dzieci syna – oraz Olivera Carrozziniego – syna Bee.

Odznaczenia i uznanie

Wintour została odznaczona tytułem Oficera Orderu Imperium Brytyjskiego (OBE) w 2008 roku, a w 2017 roku awansowała do tytułu Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE). Tytuł „Dame” – odpowiednik męskiego „Sir” – to jedno z najwyższych odznaczeń cywilnych w Wielkiej Brytanii. Dla osoby, która karierę budowała po obu stronach Atlantyku, to szczególnie znaczące wyróżnienie.

Wintour jest szeroko uznawana za jedną z najbardziej wpływowych postaci w branży modowej – transformowała zanikające zainteresowanie modą, wykorzystując kulturę celebrytów i wspierając wschodzących projektantów. Działa też aktywnie jako filantropka i rzeczniczka takich kwestii jak prawa społeczności LGBTQ+ i równość w branży modowej.

Miranda Priestly – fikcja, która żyje własnym życiem

Fikcyjna redaktorka naczelna Miranda Priestly z bestsellerowej powieści Lauren Weisberger „Diabeł ubiera się u Prady” (2004) jest powszechnie uważana za karykaturę Anny Wintour – Weisberger była niegdyś jej asystentką. Film z 2006 roku z Meryl Streep w roli głównej stał się globalnym fenomenem popkultury i sprawił, że wizerunek Wintour na zawsze splótł się z postacią lodowatej, bezlitosnej szefowej.

Sama zainteresowana przez lata podchodziła do tego tematu z dystansem. Podczas galowego otwarcia musicalowej adaptacji na West Endzie Wintour stwierdziła, że to „widownia i ludzie, z którymi pracuje, muszą ocenić, czy istnieją jakiekolwiek podobieństwa między nią a Mirandą Priestly”.

W maju 2026 roku – przy okazji premiery „Diabła ubiera się u Prady 2″ – Wintour pojawiła się na okładce „Vogue’a” razem z Meryl Streep, w sesji wykonanej przez Annie Leibovitz, z wywiadem moderowanym przez reżyserkę Gretę Gerwig. To wymowny sygnał: po dekadach dystansu Anna Wintour wyraźnie oswoiła się ze swoją filmową kopią.

„Diabeł ubiera się u Prady” to film nakręcony na podstawie powieści byłej asystentki Wintour – Lauren Weisberger. Meryl Streep za rolę Mirandy Priestly otrzymała Złoty Glob i była nominowana do Oscara.

Dziedzictwo – co zmieniła w modzie i mediach

Wpływ Anny Wintour na branżę modową jest trudny do przecenienia. Jej odważne podejście ożywiło „Vogue’a”, czyniąc z niego najbardziej wpływową publikację modową na świecie. Połączenie haute couture z popkulturą, konsekwentne stawianie na okładkach gwiazd kina i muzyki obok modelek oraz aktywne wspieranie debiutantów ze świata projektowania – to wszystko zdefiniowało nowoczesny język magazynów o modzie.

Podczas swojego panowania Wintour wkroczyła w świat sztuki i polityki: przekształciła Met Galę w najważniejsze wydarzenie charytatywne w świecie mody i aktywnie zbierała fundusze na rzecz kandydatów Partii Demokratycznej. Jej pozycja sprawiła, że była nawet rozważana jako potencjalna ambasador Stanów Zjednoczonych w Wielkiej Brytanii – co samo w sobie mówi wiele o tym, jak daleko poza modę sięgały jej wpływy.

Anna Wintour to postać, która przez ponad pół wieku pozostawała w centrum wydarzeń – nie dlatego, że gonił ją los, ale dlatego, że sama go kształtowała. Nawet po rezygnacji z codziennego prowadzenia redakcji jej obecność w branży pozostaje namacalna.