Kazimierz Kmiecik – najważniejsze osiągnięcia w piłce

Kazimierz Kmiecik to postać, która w polskiej piłce nożnej zajmuje miejsce szczególne – nie ze względu na jednorazowy błysk formy, lecz na konsekwentnie budowaną przez lata dominację w jednym klubie i równolegle zbierane medale na największych imprezach świata. 153 gole w 304 meczach ligowych dla Wisły Kraków to rekord, który trwa do dziś, a do kariery klubowej dochodzą złoto olimpijskie z 1972 roku, srebro z 1976 i brąz mistrzostw świata z 1974. Urodzony 19 września 1951 roku w Węgrzcach Wielkich, syn Władysława i Julii, przeszedł drogę od lokalnego boiska do największych stadionów Europy.

Dzieciństwo i pierwsze kroki w futbolu

Kazimierz Kmiecik urodził się 19 września 1951 roku w Węgrzcach Wielkich jako jedyny syn Julii i Władysława. Już od dziecka „Suchy”, jak nazwali go później koledzy, przejawiał olbrzymią smykałkę do futbolu. Pierwszym przystankiem na drodze do Wisły Kraków była lokalna Węgrzcanka, do której trafił w wieku 10 lat, drugim zaś Cracovia.

Cracovia należała do spółdzielni, Wisła do milicji – ojciec Kmiecika pracował w milicji, co miało niebagatelne znaczenie dla dalszego biegu kariery syna. Kmiecik grał w juniorach Cracovii, gdy pewnego dnia przyjechała do niego delegacja z Wisły. Jako junior Cracovii został zmuszony przez władze komunistycznej MO do przejścia do Wisły Kraków. Okoliczności tej zmiany nie były więc wyłącznie sportowe – takie były realia tamtych czasów. Mimo to transfer okazał się dla Kmiecika przełomowy.

Wisła Kraków – dom na niemal półtorej dekady

Jako piłkarz w koszulce z białą gwiazdą na piersi spędził niemal 15 lat, a jako szkoleniowiec znaczną część swojego życia. To żywa legenda Białej Gwiazdy i jej najlepszy w historii strzelec – 153 gole w 304 meczach – a później trener.

153 gole w 304 meczach ligowych – rekord skuteczności Wisły Kraków, niepobity do dziś. Czterokrotny król strzelców polskiej ligi: 1976, 1978, 1979, 1980. Mistrz Polski 1978.

Po 14 sezonach w barwach Wisły, podczas których czterokrotnie wywalczył koronę króla strzelców, „Suchy” wyjechał na rok do Belgii – do Charleroi. W 1982 roku znów był graczem Białej Gwiazdy – nie na długo. Rok później przeniósł się do Grecji, do Larisy, aż zakotwiczył w Niemczech (Stuttgarter Kickers, OFV Offenburg).

Poza Wisłą Kraków, w której grał w latach 1968–1981 i 1982, reprezentował barwy belgijskiej SC Charleroi, greckiej Larissy (gdzie sięgnął po mistrzostwo Grecji w 1983 roku i finał Pucharu Grecji), a następnie niemieckich klubów Stuttgarter Kickers i OFV Offenburg.

Cztery korony króla strzelców

Kmiecik był napastnikiem kompletnym – skutecznym, ale też konsekwentnym. Jego dominacja w klasyfikacjach strzeleckich polskiej ligi nie była przypadkowa. Czterokrotnie zdobył koronę króla strzelców polskiej ligi – w sezonach 1976, 1978, 1979 i 1980.

Spojrzenie na statystyki sezon po sezonie mówi samo za siebie:

• 1974/75: 15 goli w 30 meczach
• 1975/76: tytuł króla strzelców
• 1977/78: 14 goli w 30 meczach, mistrzostwo Polski, tytuł króla strzelców
• 1978/79: 17 goli w 28 meczach, tytuł króla strzelców
• 1979/80: 24 gole w 28 meczach, tytuł króla strzelców

Sezon 1979/80 był szczytowym momentem w jego ligowej karierze – 24 bramki w 28 spotkaniach to wynik, który robił wrażenie nawet na tle europejskim.

Reprezentacja Polski i wielkie turnieje

Debiut na igrzyskach olimpijskich w Monachium (1972)

„Suchy” albo „Badyl” – jak pieszczotliwie określali go koledzy i kibice z Krakowa – lepszego momentu na debiut w reprezentacji Polski nie mógł sobie wymarzyć. Był 30 sierpnia 1972 roku, igrzyska olimpijskie. Tego dnia biało-czerwoni mierzyli się z Ghaną w drugim meczu fazy grupowej.

To trener Kazimierz Górski dał mu zadebiutować w reprezentacji – z Ghaną na igrzyskach w 1972 roku – i to za jego kadencji Kmiecik rozegrał większość spotkań w drużynie narodowej. Pierwszego gola w drużynie narodowej strzelił jeszcze na IO 1972 – w spotkaniu drugiej rundy grupowej z Marokiem, które odbyło się 8 września.

Polska tamtego roku była drużyną wybitną. Kmiecik stał się częścią składu, który sięgnął po złoty medal olimpijski – jedyne złoto olimpijskie w historii polskiej piłki nożnej.

Brąz MŚ 1974 i srebro olimpijskie 1976

Z medalem wrócił z igrzysk w 1972 roku, z mundialu w 1974 również – na mistrzostwach świata rozegrał dwa mecze, ze Szwecją i RFN-em – a także z igrzysk w 1976, gdzie wystąpił w trzech spotkaniach: z Kubą, Iranem i NRD.

Na mistrzostwach świata w 1974 roku wywalczył brązowy medal, a na igrzyskach olimpijskich zdobył złoto w 1972 i srebro w 1976. Trzy medale z trzech kolejnych wielkich imprez – to bilans, który w historii polskiej piłki osiągnęła zaledwie garstka zawodników.

Trzy medale w czterech latach: złoto olimpijskie Monachium 1972 · brąz MŚ RFN 1974 · srebro olimpijskie Montreal 1976

Kazimierz Kmiecik to jeden z najbardziej utytułowanych reprezentantów Polski w całej historii polskiego piłkarstwa. Za swoje szczególne osiągnięcia sportowe decyzją Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej został włączony do Klubu Wybitnego Reprezentanta.

Statystyki w kadrze

W drużynie narodowej rozegrał 34 mecze i strzelił 8 goli. Był zawodnikiem, który w reprezentacji pełnił przede wszystkim rolę uzupełniającą – jako wiślak osiągnął największe sukcesy w drużynie narodowej, choć był w niej głównie zmiennikiem. Mimo to jego wkład w trzy medalowe turnieje jest bezdyskusyjny.

Kariera po zakończeniu gry – trener i asystent

Kmiecik zakończył karierę piłkarską w 1989 roku w Niemczech. Futbol jednak nie skończył się dla niego wraz z ostatnim gwizdkiem jako zawodnik. Kilkukrotnie pełnił rolę trenera tymczasowego Wisły Kraków, a przez pewien czas był asystentem odpowiedzialnym za szkolenie napastników.

Jest absolwentem Szkoły Trenerskiej PZPN. Wiedza zdobyta na boisku znalazła przedłużenie w pracy szkoleniowej – Kmiecik przez lata przekazywał swoje doświadczenie kolejnym pokoleniom piłkarzy Wisły.

Rodzina

Kmiecik ożenił się i miał dzieci po trzydziestce, więc synowie dość często oglądali ojca przy pracy. Podkreśla, że nigdy nie próbował synom układać życia i zmuszać ich do gry w piłkę. Starszy syn Grzegorz mocno poświęcił się sportowi, choć do osiągnięć ojca nie nawiązał. Młodszy Piotr nie złapał sportowego bakcyla.

Ma dwóch synów. Grzegorz występował w ponad 20 klubach, a Piotr – absolwent AGH – pracował jako nauczyciel chemii w Liceum Ogólnokształcącym nr 5 w Krakowie i organista we wsi Strumiany koło rodzinnej miejscowości ojca.

Ojcem Grzegorza jest legendarny napastnik Kazimierz Kmiecik. Grzegorz jest wychowankiem Białej Gwiazdy – wielokrotnie był wypożyczany przez klub do zespołów z dołu tabeli. Piłkarska droga syna była więc ściśle spleciona z Wisłą, choć kariery ojca nie udało mu się powtórzyć.

Matka Kazimierza – Julia Kmiecik – była postacią dobrze znaną kibicom krakowskiego klubu. Julia Kmiecik, najwierniejsza fanka Wisły Kraków i matka legendy klubu, dożyła 91 lat. O Julii Kmiecik powstało wiele reportaży.

Klub Wybitnego Reprezentanta i uznanie środowiska

Za szczególne osiągnięcia sportowe decyzją Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej Kazimierz Kmiecik został włączony do Klubu Wybitnego Reprezentanta. Pamiątkową koszulkę wręczyli mu Prezes PZPN Cezary Kulesza i Sekretarz Generalny Łukasz Wachowski.

To wyróżnienie domknęło oficjalnie pewien rozdział – potwierdziło, że osiągnięcia Kmiecika są trwałą częścią historii polskiej piłki, nie tylko lokalnej legendy krakowskiego klubu. Rekord strzelecki Wisły, cztery tytuły króla strzelców ligi, trzy medale wielkich imprez i ponad trzy dekady związku z jednym klubem – w roli piłkarza, trenera i ambasadora – to dorobek, który mówi sam za siebie.